Sabor Svetog Jovana Krstitelja, u narodu poznat kao Jovanjdan, obeležava se danas i spada u značajnije praznike zimskog ciklusa u tradicionalnom kalendaru Srpske pravoslavne crkve (SPC).
Sveti Jovan Krstitelj rođen je u Judeji, u svešteničkoj porodici, kao sin Zaharije i Jelisavete, za koje se prema predanju verovalo da su dugo bili bez dece.
Smatra se jednim od najvećih proroka hrišćanske tradicije i poznat je kao onaj koji je propovedao pokajanje i krštavao ljude u reci Jordan, pripremajući ih za dolazak Isusa Hrista, koga je i sam krstio.
Zbog svoje asketske životne prakse i snažnih propovedi protiv nemorala i nepravde, bio je zatvoren i pogubljen po naredbi tadašnjeg vladara Iroda Antipe.
U tradiciji se poštuje kao simbol istine, pravednosti i duhovne čistoće, a njegovo mesto u narodnoj kulturi i verovanjima zauzima izuzetno značajnu ulogu.
Običaji i verovanja
U mnogim krajevima zadržali su se običaji jutarnjeg umivanja hladnom vodom, što se tumači kao simbolično očišćenje i zaštita od bolesti tokom godine.
Veruje se i da je ovaj dan povoljan za donošenje važnih odluka, kao i za pomirenja i obnavljanje narušenih odnosa.
Jovanjdan je jedna od češćih krsnih slava u Srbiji i regionu, pa se u brojnim domaćinstvima organizuju porodična okupljanja.
Prema narodnim verovanjima, na ovaj dan treba izbegavati teške fizičke poslove, dok se naglašava važnost smirenosti i dostojanstva.
U narodnom predanju sačuvano je i verovanje da vremenske prilike na Jovanjdan mogu nagovestiti kakva će biti godina predstojeća, posebno u pogledu zdravlja i plodnosti. Praznik se, osim verskog značaja, smatra i važnim delom kulturnog i identitetskog nasleđa.
