To je verski i istorijski praznik koji se u narodu, s jedne strane dovodi u vezu sa knezom Lazarom i Kosovskim bojem, a s druge, sa Svetim Vidom.
Smatra se da je Srpska pravoslavna crkva Vidovdan prvi put unela kao praznik u svoje kalendare 1892. godine.
Vidovdan se obeležava 15. juna po julijanskom, odnosno 28. juna po gregorijanskom kalendaru. Ovaj praznik praznuju Srpska pravoslavna crkva, kao i Bugarska pravoslavna crkva, gde je poznat kao Vidovden ili Vidov den.
Naziv je, prema jednoj verziji, potekao od Svetog Vida, mučenika sa Sicilije koji je još kao dečak stekao isceliteljsku moć, a po drugoj od starog slovenskog božanstva Vida, zaštitnika vida i iscelitelja bolesti očiju, koji se smatra i vrhovnim božanstvom stare srpske vere.
U nekim krajevima Srbije i danas postoje verovanja i običaji koji se vezuju za Svetog Vida, ali je ipak u kolektivnoj svesti ovaj datum urezan kao sećanje na Kosovski boj.
Kao državni praznik, obeležava se radno u spomen na Kosovsku bitku (28. jun 1389. godine) i predstavlja sećanje na stradale u svim ratovima.
Stradanju srpskih vojnika posvećen je spomenik na Gazimestanu, podignut 1953. godine prema projektu Aleksandra Deroka, dok Spomenik kosovskim junacima, otkriven 1904. godine, predstavlja jedan od simbola Kruševca.
Vidovdan se proslavlja dostojanstveno, mirno, bez veselja.
U svim pravoslavnim hramovima služi se parastos vojnicima palim na bojnom polju i svim postradalim mučenicima za pravoslavnu veru.
Nizom manifestacija na Kosovu i Metohiji obeležen je Vidovdan, uz poruku da Srbi ovim praznikom čuvaju dostojanstvo, ponos i pravo na opstanak.
Obeležavanje Vidovdana na Kosovu danas je tradicionalno počelo prazničnom liturgijom u manastiru Gračanica, dok će se parastos na Gazimestanu služiti u znak sećanja na Kosovsku bitku, vođenu pre 637 godina između srpske i osmanske vojske.
Nakon liturgije, po ustaljenoj tradiciji, majkama sa četvoro i više dece biće uručen Orden Majke Jugovića.
